Babyenkindinformatie.be

Een miskraam is de dood van de vrucht voor de twintigste week van de zwangerschap. Na de twintigste week wordt er meer over een doodgeboorte gesproken. Een miskraam wordt ook wel eens een spontane abortus genoemd in de medische wereld. Volgens statistieken eindigt ongeveer de helft van de zwangerschappen in een miskraam, vaak weten vrouwen niet eens dat ze zwanger waren omdat de zwangerschap al voor het eerste ontbreken van de menstruatie beëindigd is.
Ongeveer vijftien procent van de zwangerschappen die gekend zijn, eindigen in een miskraam. De meeste miskramen komen voor tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap.

Wat zijn dan de symptomen waaraan je een miskraam kan herkennen?

• Vaginale bloedingen: deze gaan van een lichte bloeding naar een zeer hevige bloeding
• Krampen
• Buikpijn of pijn in de onderbuik
• Je kan je heel slap beginnen voelen
• Je krijgt veel last van misselijkheid en je moet overgeven
• Plots krijg je koorts
• Je hebt last van rugpijn

Als je last hebt van deze symptomen, ga dan zo snel mogelijk naar een dokter. De arts zal je doorverwijzen naar het ziekenhuis of de spoedgevallen mocht dat nodig zijn. Je kan beter een keer teveel bij je dokter zitten dan dat er iets zou misgaan.

Wat zijn de oorzaken van een miskraam?

• Diabetes die niet behandeld wordt
• Een hartziekte
• Nieren die niet goed meer functioneren bij de moeder
• Er een slechte levensstijl op nahouden: roken, drinken, drugs gebruiken
• Stress is ook een factor die ervoor kan zorgen dat er een miskraam komt: door stress kan je een zwangerschapsvergiftiging krijgen (door stress kan je een hoge bloeddruk krijgen, en door een hoge bloeddruk loop je kans op een zwangerschapsvergiftiging)
• Er scheelt iets met de baarmoeder
• Straling
• Bepaalde medicatie kan een miskraam uitlokken
• Een schildklierziekte
• Te weinig eten, en dan vooral ondervoeding is zeer gevaarlijk voor het kind. Ga ook nooit op dieet als je zwanger bent.

Ook de leeftijd speelt een rol bij miskramen, natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar hoe ouder een vrouw is wanneer ze zwanger is, hoe meer kans er bestaat op miskramen.

Wat is een doodgeboren baby ? Een doodgeboren baby is een baby die na de eerste twintig weken van de zwangerschap geboren wordt, maar het komt niet levend ter wereld. Het is dus geen miskraam, de term miskraam wordt alleen gebruikt voor vruchtjes die tot twintig weken oud zijn.
Een doodgeboren kindje komt ongeveer een keer voor op tweehonderd zwangerschappen, redelijk veel dus. Toch wordt er niet echt veel aandacht aan besteed bij bijvoorbeeld voorlichtingscampagnes.
Na een doodgeboren baby bestaan er zeker kansen om nog een gezond baby’tje op de wereld te zetten, tenzij het door een aangeboren aandoening komt (van de moeder).

Wat zijn de oorzaken die ervoor zorgen dat de baby niet levend ter wereld komt?

Er zijn natuurlijk een aantal oorzaken die ervoor kunnen zorgen dat het kindje niet levend geboren wordt zoals:

• De baby heeft problemen met de chromosomen: dit is een vaak voorkomende oorzaak van doodgeboren baby’s.
• Problemen met de navelstreng kunnen er ook voor zorgen dat de baby niet levend ter wereld komt.
• Problemen met de placenta, die het kind voedt, zijn ook een oorzaak.
• Hoge bloeddruk kan ook zeer gevaarlijk zijn en kan er ook voor zorgen dat het kindje niet meer leeft wanneer het geboren wordt. De moeder zal dan ook goed opgevolgd worden wanneer blijkt dat ze een hoge bloeddruk heeft.
• Problemen met diabetes.
• Soms groeit de foetus te traag en daardoor krijgt de foetus zware voedingstekorten, daardoor kan de foetus sterven.
• Drugs zijn altijd gevaarlijk, maar zeker wanneer je zwanger bent. Vooral cocaïne is zeer slecht tijdens een zwangerschap en kan direct leiden tot een doodgeboren baby.
• Alle soorten infecties.
• Gevaarlijke stoffen zoals pesticiden of carbon monoxide zijn ook erg gevaarlijk en kunnen ook een doodgeboren baby veroorzaken.
• Problemen met de bloedsomloop zoals embolie, klonters in het bloed,… zijn heel erg gevaarlijk en moeten daarom ook goed opgevolgd worden. Voor de baby is een goede bloedtoevoer van levensbelang.
• Tieners onder de vijftien jaar en vrouwen van boven de vijfendertig lopen meer risico, net als vrouwen die roken of aan obesitas lijden.

Een miskraam of een spontane abortus komt spijtig genoeg voor voor de twintigste week van de zwangerschap. Miskramen komen het vaakst voor tussen de zevende en de twaalfde week. Miskramen komen vaak voor tijdens een zwangerschap: ongeveer tien tot twintig procent van de zwangerschappen eindigt in een miskraam.
Er is een verschil tussen een miskraam en een abortus: een miskraam is een natuurlijke gebeurtenis terwijl een abortus gewild is door de moeder.

Wat zijn de oorzaken van een miskraam?

Meestal zijn de problemen door de genen van het kindje zelf en niet door de moeder.  Er zijn ook nog andere oorzaken:

• Infecties
• De moeder lijdt aan ziekten zoals diabetes of een schildklieraandoening
• Hormonale factoren
• Fysieke of psychische problemen bij de moeder

Bij sommige vrouwen is het risico op een miskraam groter dan bij andere vrouwen. Dat is het geval bij vrouwen die ouder zijn dan 35 jaar, vrouwen die problemen hebben met hun schildklier of die lijden aan diabetes.  Ook vrouwen die drie of meer miskramen gehad hebben, lopen een hoger risico op een miskraam als ze opnieuw zwanger worden.

Nog een oorzaak: een baarmoeder die niet goed werkt

Soms ligt de oorzaak wel aan het lichaam van de vrouw zelf: de baarmoeder werkt niet zoals het zou moeten.  Deze miskramen komen voor van de veertiende tot de zestiende week van de zwangerschap.
Er zijn niet zoveel tekenen die optreden voor een miskraam: de vrouw kan pijn voelen, haar water kan voortijdig breken,  of er kan weefsel van de placenta afgestoten worden.

De soorten miskramen en de fases van een miskraam

• Een kans op miskraam: tijdens deze fase treden de volgende symptomen op: een vaginale bloeding zonder dat er voor de rest symptomen zijn.
• Een onontkoombare miskraam: de membranen zijn al gebroken.
• Een gedeeltelijke miskraam: bij een gedeeltelijke miskraam is er een gedeelte afgestoten terwijl er ook nog een gedeelte in het lichaam van de moeder blijft.
• Een complete spontane miskraam:  bij deze soort miskraam wordt de complete vrucht afgestoten.
• Een gemiste miskraam: bij een gemiste miskraam is het vruchtje afgestorven zonder dat er een symptoom waargenomen is.

Wanneer het vruchtje voor 20 weken de baarmoeder verlaat, spreken we in medische termen van een spontane abortus. Maar die woorden laten vaak een negatief gevoel achter. Vandaar dat we het ook over een miskraam hebben.

Waar ging het mis?

Als je net een miskraam achter de rug hebt, spoken er honderd en één vragen door je hoofd. Je vraagt je waarschijnlijk af of je het niet had kunnen voorkomen. In de meeste gevallen is het antwoord hierop heel eenvoudig: nee. Het komt vaak voor dat het kindje niet gezond en niet levensvatbaar was. Moeder Natuur heeft er namelijk voor gezorgd dat als er iets ernstig mis is met het kindje (zoals fouten in de chromosomen van de baby), je lichaam het vruchtje afstoot.

Waar kan het misgaan, vraag je je af? Het baby’tje kan bijvoorbeeld hormonale problemen of een infectie hebben waardoor zijn levenskansen beperkt waren. Daarnaast kan er iets misgelopen zijn tijdens de bevruchting: het eitje had zich bijvoorbeeld niet goed in de baarmoeder genesteld.

In sommige andere gevallen kan het zijn dat je recent een trauma opgelopen hebt of dat je je levensstijl niet aanpaste aan je zwangerschap. Dat laatste wil zeggen dat je nog regelmatig alcohol dronk, rookte, drugs gebruikte of enorm slecht at. Die laatste hebben wel een rechtstreekse invloed op de foetus en kunnen een miskraam uitlokken. Verder stijgt de kans op een miskraam naarmate je ouder wordt.

Wat gebeurt er vlak voor een miskraam?

Miskramen kun je niet altijd zien aankomen. Maar soms zijn er toch kleine aanwijzingen voor een miskraam:

- Hevige rugpijn
- Gewichtsverlies
- Weeën
- Bruin of rood bloedverlies
- Plotse daling van zwangerschapsymptomen

Kun je een miskraam voorkomen?

Zoals we al vertelden hebben de meeste miskramen te maken met problemen in de chromosomen van het kind. Dat betekent dus dat je weinig kunt doen om het te voorkomen. Wat wel altijd kan helpen is gezond en evenwichtig eten, regelmatig oefeningen doen, stress de baas zijn en niet roken. Als je merkt dat er iets niet pluis is, aarzel dan niet om het met je arts te overleggen.

En daarna…?

Pas na de miskraam start het hele fysieke en mentale verwerkingsproces. Gun je lichaam ook de rust die het nodig heeft. Praat erover en weet ook dat je er niet alleen voor staat. Iedereen kan een miskraam krijgen, dus voel je niet schuldig. Bespreek je gevoel met je partner, je arts of een vertrouwenspersoon maar krop het zeker niet op.