Babyenkindinformatie.be

Het laatste trimester is, zoals je wel kan verwachten, het zwaarste van de zwangerschap. Je hebt dorst, maar moet continu naar het toilet. Je lijkt je hormonen ongeveer onder controle te hebben maar dit is heel uitputtend. Daarom is het in dit trimester meer dan ooit van belang om jezelf goed te verzorgen.

De groeispurt

Aangezien het einde van je zwangerschap nadert, ben je nu op je zwaarste punt. Daarbij drukt de baby op al je organen waardoor normaal functioneren moeilijk wordt. Daarom verdeel je je bezigheden best in kleine onderdelen die je elke afzonderlijk doet met een korte pauze ertussen.

De meeste vrouwen hebben in deze trimester ook last van opgezwollen voeten. Dit komt omdat er vloeistof wordt opgehouden in het lichaam. Om dit probleem de minimaliseren, kan je er best op letten dat je veel van positie wisselt en je benen nooit kruist. Daarbij kan een gezond bad dit probleem voor een deel verhelpen.

De problemen

Op het einde van de zwangerschap hebben bijna alle vrouwen rugklachten. Deze problemen kunnen niet verholpen worden, wel kan je ervoor zorgen dat de problemen binnen de perken blijven. Zo ondersteun je je rug ’s nachts best zoveel mogelijk. Probeer elke vorm van heffen te vermijden. Wees dus niet bang om iemand om hulp te vragen.

Het continu naar toilet moeten, is iets waar veel vrouwen zich aan storen. Je zal hoe dan ook vaak naar het toilet moeten maar je kan dit zelf inperken. Zo kan je om de twee uur naar het toilet gaan in plaats van te wachten tot wanneer je op springen staat. Door regelmaat te creëren, beslis je zelf wanneer je naar het toilet gaat. Zo kan je geleidelijk de tijd tussen twee toiletbezoeken uitbouwen tot ongeveer 3 uur.

Je dromen lijken ook levendiger en soms griezeliger te worden. De reden hiervoor is het vaker wakker worden om een toiletbezoek of omdat de baby beweegt. Doordat je wakker wordt, herinner je je dromen beter. Maak je dus niet ongerust als je de meest vreemde dingen droomt. Dit is perfect normaal.

De weeën

Op het einde van de zwangerschap kan je al weeën krijgen, zelfs lang voor de bevalling. Deze weeën worden ‘harde buik’ genoemd en zijn zeer normaal op het einde van de zwangerschap. Ze hebben weinig te maken met de echte weeën, die je voelt bij de bevalling.

Tegenwoordig kiezen steeds meer vrouwen ervoor om hun kind ter wereld te laten komen via een keizersnede. Ook al was dit medisch gezien niet perse nodig. De redenen voor deze keuze lopen uiteen en worden verder uitgelegd in deze tekst. De risico’s zijn miniem maar de meeste artsen verkiezen, indien mogelijk, een natuurlijke bevalling boven een keizersnede.

De redenen

Veel vrouwen kiezen voor een keizersnede voor hun bevalling omdat ze de pijn van een normale bevalling niet willen doorstaan. Daarbij kunnen vrouwen bij een keizersnede op voorhand plannen op welke dag hun kind ter wereld komt. Iets wat bij een natuurlijke bevalling enkel te schatten is. Ook vrezen sommige vrouwen permanente schade aan de urinewegen op te lopen. Dit zou dan leiden tot regelmatige blaasontstekingen. Maar wetenschappelijk onderzoek heeft al uitgewezen dat ontstekingen aan de urinewegen vooral erfelijk bepaald worden.

De risico’s voor de moeder

Een keizersnede is een gewone routineoperatie die dezelfde risico’s draagt als andere operaties. Er bestaat altijd een kans dat er complicaties optreden na of tijdens de operatie.

Het is ook niet aangeraden om een keizersnede vrijwillig te ondergaan als je meerdere kinderen wil krijgen. Het littekenweefsel vormt namelijk een risico voor volgende operaties.

Wanneer vrouwen zelf kiezen voor een keizersnede dienen ze zich volledig bewust te zijn van deze risico’s. De meeste artsen raden in dit geval ook aan om met meerdere dokters te overleggen.

De risico’s voor de baby

Het grootste risico bij een keizersnede omvat de ademhaling van de baby. De longen zijn het laatste orgaan die zich ontwikkelen bij de baby. Dit houdt in dat wanneer de uitgerekende bevaldatum te vroeg zou zijn, de longen nog niet volledig ontwikkeld zijn en de baby een tijd in de couveuse moet verblijven.

Een ander probleem is dat de baby niet door het geboortekanaal naar buiten geperst wordt. Hierdoor kan er vloeistof in de longen blijven zitten en dit bemoeilijkt de ademhaling.

Een keizersnede is een veilige manier om te bevallen maar er zijn ook risico’s aan verbonden. Artsen willen deze risico’s natuurlijk zoveel mogelijk vermijden, zeker wanneer een natuurlijke bevalling perfect mogelijk is. Pas wanneer je als toekomstige moeder je goed geïnformeerd hebt, kan je deze beslissing nemen.

Het is heel normaal dat moeders zich de eerste dagen en weken niet elke dag opnieuw kiplekker voelen. Realiseer je op zo’n slechte dag dat je niet perfect bent en niet alles voor je kind perfect kan doen.

Vermoeidheid

Wanneer je de hele dag nacht wakker bent geweest, en dit zal veel voorkomen, is het logisch dat je overdag geen fut hebt. Toch zal je kind veel tijd en energie opeisen.
Speel dan bijvoorbeeld samen met je kind op de grond. De hele dag op je benen staan en rondlopen is namelijk veel vermoeiender dan zittend of liggend te spelen met je kind.

Wanneer je kind slaapt, kan je best ook slapen. Dit is voor veel moeders het ideale moment om andere dingen te doen maar dit is geen goed idee! Terwijl je kind uitgeslapen wakker wordt, ben jij nog vermoeider als voordat hij ging slapen waardoor het probleem enkel erger wordt.

Door hun drukke bezigheden vergeten veel moeders om zelf goed te eten. Ook het missen van een gezonde maaltijd heeft een nefast effect op je gemoedstoestand. Door weinig te slapen en weinig te eten, raak je op termijn volledig uitgeput. Vermijd daarom snoepgoed en koffie. Je krijgt hiervan vaak een korte boost maar na verloop van tijd zal je steeds vermoeider worden.

Wanneer het tegenzit

Er zijn ook gewoon dagen dat het tegenzit, vooral kort na de bevalling. De hormonenbalans van de jonge moeder ligt volledig overhoop en veel vrouwen tuimelen zo stilletjes in een depressie.

Er zijn natuurlijk ook manieren om deze moeilijke dagen beter te maken. Vergeet niet nu en dan tijd voor jezelf te maken. Offer niet alles voor je kind op. Een lange warme douche kan zeer relaxerend werken. Want wanneer jij niet op en top bent, kan je ook niet op en top voor je kind zorgen.

Uit studies blijkt dat gewoon dankbaar zijn voor het feit dat alles goed is met je kind, effectief helpt. Het klinkt heel vreemd maar er elke dag eventjes bij stilstaan dat je kind kern gezond is ,kan een volledige gemoedswisseling veroorzaken.

Je moet geen schrik hebben om uit je dagelijkse routine te durven stappen om eens even op adem te komen. Af en toe eens een pauze inlassen om een dutje te doen, is vaak geen overbodige luxe.

Stress

Vermoeidheid of slecht in je vel zitten, heeft maar één gevolg: stress. Dit geldt niet alleen voor de moeder maar ook voor de vader. Dit heeft dan soms relatieproblemen tot gevolg. Maar het heeft geen zin om je frustraties op elkaar uit te werken. Probeer dus de spanning te breken door samen een grappige film te kijken of gezellig samen eten.
Indien je een huisdier hebt, kan ook hij voor wat gezonde afwisseling zorgen. Door je even, al is het maar een kwartier, bezig te houden met je huisdier kunnen je je gedachten helemaal verzetten.

Vergeet bovenal niet af en toe eens te lachen. Op deze manier kan je afstand nemen van de zaken en alles relativeren. Zonder een gezonde lachbui zal je dag niet hetzelfde zijn.

Goed, je hebt de eerste maanden van de zwangerschap al gehad en nu zouden er een paar lichamelijke ongemakken al een stuk minder moeten zijn. Normaal gezien heb je geen last meer van ochtendmisselijkheid en je kijkt nu meer en meer uit naar de bevalling zelf en het kindje. Maar het probleem dat je in de laatste maanden hebt, is dat je veel dikker bent dan normaal en dat kan heel erg vervelend zijn.

Hou in deze periode veel rust, want anders kan het kind veel te vroeg geboren worden. Het grootste ongemak is in deze periode echt het gewicht en dat maakt je natuurlijk ook erg moe, je moet veel extra kilos meezeulen en dat is extreem vermoeiend: je voeten worden nu ook veel sneller moe en je benen doen ook snel pijn door het extra gewicht.  Wat hulp van je wederhelft is tijdens deze periode zeker geen overbodige luxe, want er zijn wel wat dingen die je niet meer kan doen.

Ook leuk is dat het kindje in je buik soms de hik heeft, wat je echt kan voelen . Wanneer je de zevende maand van de zwangerschap bereikt hebt, is het kindje helemaal levensvatbaar maar het blijft voorlopig nog eventjes zitten waar hij zit om er zo voor te zorgen dat het kindje heel goed krachten kan opdoen.

Tijdens het derde trimester van je zwangerschap is het een heel goed idee om een tas klaar te zetten voor de bevalling, steek er ook al spulletjes in voor het kindje zelf: wat kleertjes, misschien wat pampers,…  Zorg ervoor dat ook je partner en familie weet waar je ingepakte tas staat voor als je bijvoorbeeld toch met spoed naar het ziekenhuis moet omdat het kindje toch wat vroeger dan normaal ter wereld zou komen.

In de negende maand is het kind helemaal volgroeid en is het echt uitkijken naar de geboorte: andere mensen kunnen hun oor op jouw buik leggen en zo de hartslag van het kindje horen.

Het laatste trimester is zwaar en vergt echt veel van je lichaam, maar als je nog eventjes doorbijt, heb je straks een wolk van een baby.

Je bent er helemaal klaar voor: je hebt jouw spullen en die van de baby gepakt en al iedereen verwittigd dat de kleine spruit nu wel ieder moment kan komen. En dan is het zover: de uitgerekende bevaldatum! Maar… er gebeurt niets. De dag daarna en daarna en daarna blijft het ook stil. Wat nu?

Niet altijd te laat

Een normale zwangerschap duurt 37 à 42 weken terwijl de bevaldatum gemiddeld op 40 weken berekend wordt. Je baby is dus eigenlijk niet te laat als hij iets later dan de uitgerekende datum ter wereld komt. Sommige baby’s hebben nu eenmaal langer de tijd nodig dan andere om zich in de baarmoeder te ontwikkelen. Hoe of waarom dat zo is, hebben artsen tot op vandaag nog niet kunnen verklaren. Hoewel baby’s die later dan de uitgerekende datum ter wereld komen meestal volkomen gezond zijn, is het toch niet altijd goed om langer dan 40 weken in de baarmoeder te zitten. Een van de redenen is de placenta die niet meer optimaal kan werken en dus niet meer voldoende zuurstof en voeding naar de foetus brengt. Het is ook zo dat, hoe langer je baby in je buik blijft, hoe meer hij groeit. Daardoor kan het soms zijn dat je niet meer via de natuurlijk weg, maar via een keizersnede moet bevallen.

Vanaf het moment dat je de uitgerekende bevaldatum voorbij bent, zal je gynaecoloog je conditie op de voet volgen. Zo zal de arts wekelijks een vaginaal onderzoek bij je uitvoeren om na te gaan of de baarmoederhals al zachter wordt en eventueel al wat uitzet. Verder zal hij je vragen om dagelijks ook zelf een kleine controle uit te voeren. Zo zul je gedurende een bepaalde tijd het aantal bewegingen van de foetus moeten tellen.

Je bevalling inleiden

Waarschijnlijk heb je al allerlei trucjes om de bevalling in gang te zetten opgevangen. Zo zou wandelen, seks en tepelstimulatie je water sneller doen breken en zo de bevalling in gang zetten. Verder zouden bepaalde kruiden en sommige soorten olie weeën kunnen teweegbrengen. Maar vraag hierover eerst raad aan je gynaecoloog vooraleer je zelf stimulerende middelen gaat gebruiken. Niet alles is namelijk even gezond voor je kleine spruit.

Als niets blijkt te werken en de baby –koppig- in je buik blijft, kun je aan de gynaecoloog of de arts vragen om je bevalling in te leiden. Voel je hier echter niet toe verplicht en laat je niets wijsmaken door anderen rondom je, maar doe waar jij je goed bij voelt. Als de artsen zeggen dat het beter is om even te wachten, kun je natuurlijk  beter hun raad opvolgen.

Vrouwen kunnen best voor hun bevalling goed nadenken over vragen die ze hebben over hun bevalling. Het is altijd het beste om goed geïnformeerd naar je bevalling toe te gaan.

Zo kan je je best bevragen wanneer je precies naar het ziekenhuis moet om te bevallen. Dit om te voorkomen dat je te vroeg of te laat opgenomen wordt in het ziekenhuis. Na je opname in het ziekenhuis bevraag je je het best ook naar het tijdstip waarop je behandeld zal worden door een dokter? Vraag daarnaast hoeveel tijd hij met jou zal spenderen. Als je dit precies weet, zal dit frustratie tijdens de bevalling voorkomen.

Sommige vrouwen stellen een scenario op omtrent de bevalling en vragen zich af in hoeverre hier rekening mee gehouden kan worden. Het is natuurlijk belangrijk dat je op voorhand weet wat mogelijk is en wat niet. Je kan je daarbij navragen over de mogelijkheden van alternatieve bevallingen zoals een onderwaterbevalling.

Ook praktische zaken kunnen voor onverwachte problemen zorgen bij de bevalling. Zoals de vraag hoeveel mensen bij jou mogen blijven tijdens de bevalling en of dit aantal verandert bij een keizersnede. Wordt er misschien een onderscheid gemaakt tussen kinderen en volwassenen? Sommige mensen zullen zich ook afvragen of het mogelijk is om de bevalling te filmen. Ook hier informeer je best naar de afspraken in en van het ziekenhuis vooraleer je aan de bevalling begint.

Sommige bevallingen kunnen lang duren, daarom dien je best ook te weten of er drinken en eten ter beschikking is en wat het beleid is van het ziekenhuis in verband met deze zaken.

Daarbij dienen zwangere vrouwen zich voor te bereiden op wat er precies moet gebeuren bij hun thuis. Spreek op voorhand af wie je naar het ziekenhuis moet brengen en hoe je contact houdt met deze persoon. Mensen die niet dicht bij huis bevallen, stippelen best een route uit zodat ze zo snel mogelijk in het ziekenhuis zijn. In geval van nood is een alternatieve route natuurlijk geen overbodige luxe.

Als je al kinderen hebt, zorg je dat er iemand ter beschikking is om voor hen te zorgen als jij en de vader in het ziekenhuis zitten. Wanneer dit vlak voor de bevalling nog moet geregeld worden, zorgt dit hoe dan ook voor onnodige stress.

Bespreek ten slotte samen met je werkgever wanneer je op zwangerschapsverlof kan gaan. Daarbij kan je verdere verlofstelsels best voor de bevalling overlopen zodat je werkgever of jezelf niet voor verrassingen komt te staan.

Vrouwen ervaren een bevalling totaal anders. Dit komt doordat de pijngrens van sommige mensen hoger of lager ligt dan bij anderen. Sommige vrouwen komen een hele bevalling door met enkele eenvoudige ademhalingstechnieken, terwijl anderen pijnstillers nodig hebben.

Er zijn verschillende soorten en typen medicijnen te krijgen om de pijn tijdens een bevalling te verlichten. Om te weten welke medicatie het best bij je past, kan je op voorhand overleggen met je arts. Je hoeft je natuurlijk niet schuldig te voelen wanneer je voor een verdoving kiest. Pijn is voor iedereen anders en de voorgeschotelde oplossingen van je arts zijn perfect veilig voor het kind.

De mogelijkheden

Er zijn 3 mogelijkheden als je verdoving wenst tijdens je bevalling:

• Lokale verdoving: dit is een heel plaatselijke verdoving die tijdens de zwangerschap toegediend kan worden om kleine pijnlijke plekken te bestrijden.
• Regionale verdoving: beter bekend als een epidurale verdoving. Deze verdoving wordt door een anesthesist toegebracht vlak voor de bevalling. De verdoving zorgt ervoor dat de bevalling vrijwel pijnloos verloopt maar je blijft met deze methode wel wakker gedurende de hele bevalling.
• Volledige verdoving: deze methode zorgt ervoor dat de moeder volledig slaapt bij de bevalling. In de praktijk komt dit weinig voor omdat de moeder dan het kind vlak na de bevalling niet kan zien.

De reactie op een verdoving

Wanneer je kiest voor een epidurale verdoving beslist de geneesheer hoe en wanneer deze zal toegepast worden. Deze verdoving wordt in de ruggengraat gegeven door een anesthesist.

De verdoving zal ongeveer 20 minuten nodig hebben om volledig in te werken. Het is mogelijk om tijdens de bevalling een extra dosis te krijgen omdat de bevalling bijvoorbeeld langer duurt dan werd verwacht. Ook dit is volledig veilig voor zowel moeder als kind.

De epidurale verdoving werkt erg goed maar het is normaal dat je de weeën nog steeds voelt. De echte pijn van weeën  zal verminderd of zelfs volledig weg zijn. Ook tijdens de verdoving blijft het mogelijk om rond te lopen of andere houdingen aan te nemen. Daarbij bestaat de mogelijkheid om mee te duwen tijdens de bevalling. Je bewegingsvrijheid is slechts een beetje gelimiteerd.

Doordat vrouwen vaak rustiger zijn na de verdoving kan het zijn dat de bevalling versneld wordt omdat de weeën nu minder tegengehouden worden.
Bij sommige vrouwen kunnen enkele irritante bijwerkingen optreden na de verdoving. Zo is een verlaagde bloeddruk of hoofdpijn na de bevalling mogelijk.

Een keizersnede is een operatie waarbij de baby ter wereld gebracht wordt doordat hij uit de baarmoeder wordt gesneden. Ongeveer 15 % van alle bevallingen gebeurt via een keizersnede. Deze methode is dan ook erg veilig.

De risico’s

Ondanks de vele onderzoeken, die de veiligheid van de keizersnede fel verbeterd hebben, blijven er risico’s verbonden aan deze operatie. De belangrijkste risico’s bij de operatie zijn infecties, bloedverlies, complicaties bij de verdoving en bloedklonters.

Een vreemde mythe is dat de baby door deze manier van bevallen een verlaagde overlevingskans heeft. Dit feit is op geen enkele manier wetenschappelijk onderbouwd en is dus bijgevolg niet waar.

Door de risico’s zijn artsen het met elkaar eens dat een natuurlijke bevalling beter is dan een keizersnede. Wanneer het niet nodig is ,moet er natuurlijk geen risico genomen worden omtrent de gezondheid van de moeder.

De oorzaken

Een keizersnede wordt zoals eerder gezegd alleen toegeschreven wanneer het echt nodig is. De bekendste en meest voorkomende problemen zijn: dat de baby te groot is, dat de baby in stuitligging ligt, dat er risico’s zijn in verband met ziektes of dat er een keizersnede bij een vorige bevalling plaatsvond.

Het is niet altijd het geval dat een moeder, die al een eerdere keizersnede had, in de toekomst ook altijd bevalt met een keizersnede. De oorzaak van de eerste keizersnede is mogelijk al verholpen of stelt zich niet voor bij de bevalling.

De verschillende stappen

Bij een keizersnede onderga je verschillende stappen. Allereerst word je verdoofd. De onderkant van je buik wordt daarna klaargemaakt voor de operatie. Je zal aan een infuus gehangen worden zodat er snel medicatie kan toegediend worden. Wanneer de operatie begint, wordt er een incisie vastgemaakt op de buik. De baby wordt er dan uitgehaald en de navelstreng wordt doorgeknipt. De baby wordt nu apart behandeld en de baarmoeder wordt schoongemaakt zodat de operatie beëindigd kan worden.

Voor vele vrouwen zal het een vreemd gevoel zijn om de baby ter wereld te laten komen met behulp van een keizersnede en dus geen bevalling mee te maken. Soms wordt er pas op het laatste moment beslist om een keizersnede uit te voeren. Dan is het natuurlijk even schrikken voor de moeder in wording. Vergeet echter niet dat je arts het beste met je voor heeft. Hij zal een keizersnede niet voorstellen indien het niet echt nodig is.

Wanneer vrouwen te horen krijgen dat ze zwanger zijn, is één van de eerste dingen waaraan ze denken vaak: de bevalling. Niemand weet exact wat de bevalling precies inzet maar er wordt vermoed dat de hormonenbalans hier een rol in speelt.

Tekenen van een bevalling

Enkele weken voor de bevalling daalt de baby in. Dat wil zeggen dat de baby in de juiste positie gaat liggen voor tijdens de bevalling. Nadeel hiervan is dat de baby nu volledig op de blaas rust waardoor de moeder vaker naar het toilet moet.

Weeën worden gevormd door het samentrekken van de baarmoeder. Ze zorgen ervoor dat de baby uit de baarmoeder geperst wordt om zo geboren te worden. Weeën voelen voor iedere vrouw en zelfs voor iedere zwangerschap anders aan. Het is een pijnlijke samentrekking van bovenaan de baarmoeder naar onder. In tegenstelling tot valse weeën, stoppen de weeën vlak voor de bevalling niet wanneer je van positie verandert.

Het is belangrijk om duidelijk onderscheid te kunnen maken tussen valse weeën, genaamd harde buik, en de echte weeën. De echte weeën vlak voor de bevalling komen periodiek voor en zullen niet stoppen wanneer je gaat rusten. Echte weeën voel je vooral in de onderrug, terwijl samentrekkingen door harde buik, de valse weeën, uit de buik zelf lijken te komen.

Naar het ziekenhuis

Je kan best naar het ziekenhuis gaan wanneer je weeën ongeveer 3 – 4 minuten na elkaar voorkomen. Wanneer je weeën beginnen, komen ze ongeveer 20 minuten na elkaar voor. Je hebt op dit moment dus nog even tijd om je klaar te maken en naar het hospitaal te gaan. De meeste weeën duren tussen de 60 en 90 seconden.

Om de pijn te verlichten bij de eerste tekenen van de zwangerschap, kan je de volgende tips ter harte te nemen.

• Zorg voor afleiding wanneer de eerste weeën beginnen, het duurt namelijk nog redelijk lang vooraleer de bevalling zelf begint.
• Neem een warm bad of douche, vraag altijd eerst aan je arts of dit ook mag nadat je water is gebroken.
• Indien mogelijk kan je best slapen om je voor te bereiden op de zware bevalling.

Het is mogelijk dat tijdens de bevalling je water pas breekt. Dit is medisch gezien geen enkel probleem maar kan erg vreemd aanvoelen. Daarbij wordt de ontsluiting gemeten en aan de hand hiervan kan men bepalen wanneer je precies gaat bevallen.

Wanneer een zwangerschap op z’n einde loopt, bestaat de kans dat artsen de bevalling al eerder inzetten dan de natuur oorspronkelijk gepland had. Meestal zetten artsen een bevalling zelf in gang wanneer de gezondheid van moeder of het kind in gevaar komt.

De reden

Bij bijna 1 op 5 zwangerschappen beslissen artsen om de bevalling handmatig in te zetten. De meest voorkomende reden is dat de uitgerekende bevaldatum overschreden is. Als je meer als 2 weken over tijd bent, beslissen artsen vaak om de bevalling zelf in gang te zetten. Dit doen ze omdat de mogelijkheid bestaat dat de baarmoeder niet genoeg voedingsstoffen meer kan aanbieden om het kind te voeden.
Het is ook mogelijk dat er complicaties zijn bij de zwangerschap waardoor de bevalling eerder wordt ingezet. Wanneer je water breekt en de bevalling niet vanzelf op gang komt, is de kans op ontstekingen te groot. Dit is een tweede reden waarom de bevalling vaak ingezet wordt.
Daarnaast wordt de bevalling ingezet wanneer de baby gevaar loopt door bijvoorbeeld een abnormale hartslag. Het kan ook zijn dat de moeder interne bloedingen heeft en dat haar leven en dat van de baby in gevaar komen.

De manieren

Bij een normale bevalling wordt de onderkant van de baarmoeder zachter en zet deze uit waardoor de bevalling wordt ingezet. De bevalling kan manueel op gang geholpen worden door middel van medicatie en het onderzoeken van de baarmoeder.
Een eerste manier om de bevalling in te zetten, is het strippen van het membraan. Hierbij splits de dokter het membraan zelf zodat er in het lichaam hormonen vrij komen die de bevalling inzetten.
Ook kunnen artsen met medicatie de bevalling in gang zetten of zelf het water breken. Het nadeel hiervan is dat de bevalling in dit geval hoe dan ook moet gebeuren binnen de 24 uur. Anders wordt de kans op infecties te groot en komt de gezondheid van de baby in gevaar.

De risico’s

Op zich zijn er weinig risico’s bij het manueel inzetten van de bevalling. Een bekend probleem is dat de weeën elkaar sneller opvolgen en zwaarder kunnen zijn dan bij een natuurlijke bevalling.
Daarnaast is er altijd een risico dat vrouwen slecht reageren op bepaalde medicijnen, zeker wanneer vrouwen al eerder een keizersnede hebben gehad.

De bevalling zelf inzetten

Er bestaan verschillende technieken waardoor je de bevalling zelf zou kunnen inzetten. Deze technieken zijn vaak oncomfortabel en hebben tot hiertoe weinig of geen enkel wetenschappelijk bewijs.
Seks zou een goede manier zijn om de bevalling in gang te zetten. Hoewel er weinig onderzoeken hier omtrent zijn gebeurd, wordt algemeen aangenomen dat een vrouwelijk orgasme mogelijk een positieve uitwerking zou hebben op de weeën.
Daarnaast zou wandelen of het stimuleren van de tepels een positieve invloed hebben. Maar ook voor deze technieken ontbreekt enig wetenschappelijk bewijs.